Er staat geen afkeuring op het keuringsrapport, maar wel een advieslijst van de APK met punten die aandacht vragen. De auto mag gewoon weer de weg op, en toch voelt dat rijtje als een rekening die nog moet komen. Dan is het handig om een vaste volgorde te hebben, zodat je niet alles tegelijk hoeft aan te pakken en niet alles negeert.
Een adviespunt is niet verplicht. De keurmeester heeft iets gezien dat nog niet slecht genoeg is voor een afkeuring, maar dat wel aandacht verdient. Wat je ermee doet, bepaal je zelf. Hieronder staat hoe je dat verstandig doet.
Wat een adviespunt wel en niet is
Bij de keuring zijn er grofweg twee uitkomsten voor een gebrek: het is erg genoeg om de auto af te keuren, of het is het nog niet. Dat laatste kan alsnog op het rapport komen als advies. Denk aan een uitlaat die begint te roesten, remschijven met een flinke rand of een rubber dat begint te scheuren.
Het is dus een waarschuwing, geen eis. Maar een advies is ook geen verzinsel. De keurmeester schrijft het op omdat het over een tijdje wel een probleem wordt, en soms is dat sneller dan je denkt. Een punt dat nu op advies staat, kan bij de volgende keuring een afkeuring zijn. Dat is het goede argument om er serieus naar te kijken, ook als de auto nu nergens last van heeft.
Wat er precies wordt gekeurd en hoe het rapport werkt, vind je op rdw.nl.
Op de advieslijst van de APK gaat veiligheid altijd voor
Zet de punten in drie groepen: veiligheid, voorspelbare slijtage en de rest. De eerste groep gaat altijd voor.
Veiligheid betekent alles waarmee je de auto bestuurt of stopt. Remmen, banden, stuurinrichting, ophanging, verlichting. Een advies op een van deze onderdelen laat je niet maanden liggen. Een band die bijna aan de wettelijke grens zit, een remslang met scheurtjes of een stuurstang met speling: dit zijn de dingen die je in een noodstop niet willen laten zitten.
Een eenvoudige vuistregel: zou je dit onderdeel nog vertrouwen op een natte weg met iemand achter je? Zo nee, dan wordt het de eerste klus.
Wat nog even kan wachten
De tweede groep bestaat uit onderdelen die langzaam slijten en waarvan je ongeveer kunt voorspellen wanneer het erop aankomt. Een beetje lekkage bij een demper, een roestige uitlaat, een wiellager dat nog stil is maar waar de keurmeester een opmerking over maakte.
Hier mag je plannen in plaats van direct repareren. Vraag de garage hoe ernstig het volgens hen is en wat er gebeurt als je wacht. Een goede monteur zegt eerlijk dat iets nog een paar maanden kan, of juist dat uitstel het duurder maakt omdat er dan meer aan beschadigt. Wat je afspreekt, schrijf je op: dan weet je bij de volgende keuring nog waar je mee bezig was.
Een tip die je geld kan besparen is om meerdere klussen aan hetzelfde deel van de auto in één keer te laten doen. Moet de auto toch al op de brug voor remmen, kijk dan meteen naar de rest van dat onderstel. De arbeid overlapt vaak, en je hoeft de auto minder vaak achter te laten.
Wanneer het bij een oude auto niet meer loont
De derde groep is de lastigste: punten bij een auto waarvan je je afvraagt of het nog zin heeft. Dat is geen schande. Bij een oudere auto kan de optelsom van adviezen groter zijn dan wat de auto nog waard is.
Een paar vragen om het te wegen. Hoeveel ruimte zit er nog in de rest van de auto: motor, versnellingsbak, de staat van het onderstel? Rijd je er elke dag mee, of staat hij vooral als reserve op de oprit? En hoe lang wil je hem nog houden? Wie de auto over een halfjaar toch vervangt, steekt geen groot bedrag meer in remmen die nog drie jaar meegaan.
Vraag in zo’n geval een offerte voor het hele pakket en vergelijk die met wat je zelf ongeveer verwacht dat de auto waard is. Je hoeft geen bedragen te kennen om het verschil te voelen: staat de reparatie bijna in verhouding tot de auto zelf, dan is dat het moment om serieus na te denken. Meer over wat je doet bij een afkeuring en herkeuring staat in apk-herkeuring: zo werkt het.
Ga je repareren, houd dan het rapport bij de hand
Neem het keuringsrapport mee naar de garage en laat per punt noteren wat er is gedaan. Zo kun je later laten zien dat de adviezen zijn opgepakt, wat ook helpt als je de auto ooit verkoopt. Een koper vertrouwt een verhaal makkelijker als er papier bij zit.
Blijkt na de bespreking dat de auto het niet meer waard is, dan kun je ervoor kiezen hem te verkopen zoals hij is. Hoe dat gaat met een oudere auto, lees je op oude auto verkopen. Wil je zelf eerst weten wat de auto nu oplevert, dan kun je een bod aanvragen. Dat is gratis en vrijblijvend, en je beslist daarna rustig zelf.
Veelgestelde vragen
Moet ik een adviespunt van de APK repareren?
Nee, het is geen eis. Wel kan een gebrek dat nu op advies staat bij de volgende keuring tot afkeuring leiden. Bij punten die met remmen, banden of sturen te maken hebben, is wachten bovendien gewoon onverstandig.
Kan ik zelf al een advieslijst laten opstellen voor de keuring?
Ja, een garage kan de auto vooraf bekijken en zegt dan waar je waarschijnlijk tegenaan loopt. Dat voorkomt een verrassing, maar het blijft een inschatting: de keurmeester beslist op de dag zelf.
Wat als ik het advies negeer en er gebeurt iets?
Dan kan het zijn dat je bij een schade moeilijk uitlegt dat je het wist. Kijk in je polisvoorwaarden en vraag zo nodig je verzekeraar wat voor jouw situatie geldt.
Telt een adviespunt mee bij het verkopen van mijn auto?
Een koper kijkt vooral naar de staat van de auto zelf en naar wat er is gerepareerd. Zeg eerlijk wat er op het rapport stond, dan zijn er later geen verrassingen.
Wie bepaalt wat er op het advies komt?
De keurmeester, op basis van wat die tijdens de keuring ziet. Twijfel je over een punt, vraag dan om uitleg ter plekke of laat een tweede monteur ernaar kijken.